op bezoek bij ...

Met “op bezoek bij ..” gaat Gerard Visser van de Seniorenraad op pad en interviewt hij de al wat oudere inwoner van onze gemeente. Een kort bezoek, een eenvoudig gesprek. Even stil staan bij wat was en wat komen zal.

In een eerste gesprek maken we kennis met Jos Verbeek. Zijn dochter Mai is ook aanwezig. Net als Gerard is zij lid van de Seniorenraad. .

Wie is Jos of is het “Joske”?

“Joske”, zoals hij meestal wordt aangesproken is met zijn 97 jaar de op één na oudste man van Vosselaar.

Jos is geboren in Turnhout en getrouwd met zijn geliefde uit Vosselaar. Op 22 jarige leeftijd heeft hij een woning gekocht aan het Heieinde. Zijn vrouw is spijtig genoeg 7 jaar geleden overleden en sinds die tijd woont Jos alleen.

Uit het huwelijk zijn vijf kinderen voortgekomen, vier zonen en één dochter. Joske heeft zijn hele leven lang hard gewerkt. Begonnen als klompenmaker en de laatste 25 jaar van zijn werkend bestaan als broodbezorger voor bakker Vermeiren. Eerst met de fiets en een mand, daarna met de “triporteur”, een bakfiets, op ronde. Dit allemaal door weer en wind, wat wel voor een uitstekend immuun systeem heeft gezorgd.

Hoe ziet zijn dag eruit?

Jos staat alle dagen vroeg op rond de klok van 7 uur. Hij heeft thuiszorg en de verzorgers staan al vroeg voor zijn deur. Na ontbijt gaat hij in de morgen al met zijn huisgenoot, een Jack Russel, al een eerste wandeling maken. Jos is nog steeds graag buiten en wil graag actief bezig zijn. In de middag volgt er dan samen met zijn hond een grotere wandeling waarbij hij ook regelmatig even een rustpauze neemt. Gewoonlijk doet hij dan ook zijn praatje met voorbijgangers of bekende die hij tegenkomt. Maar door Corona is dit wel wat minder geworden.

Zijn gezichtsvermogen is de laatste tijd wel achteruit gegaan en ziet hij met één oog slecht en met de andere matig. Dit heeft natuurlijk gevolgen voor zijn dagelijkse bezigheden. Autorijden en fietsen doet hij niet meer. Lezen is ook al een probleem en TV kijken lukt nog net. Regelmatig wordt er met de familieleden in de avonduren een kaartje gelegd. Jos kan dit nog goed volgen, alhoewel dit soms wel moeite kost en hij soms de verkeerde kaart neerlegt. Wie weet misschien wel bewust.

Jos gaat redelijk vroeg naar bed omdat de verzorgers s ’morgens alweer vroeg klaar staan.

En corona?

Net als iedereen merkt Jos dat het allemaal niet gemakkelijk is in de Corona tijd. Als senior en alleenstaande mist hij in het bijzonder de sociale contacten. Het wegvallen van bijeenkomsten bij de OKRA en OCMW en ook de contacten die hij heeft opgebouwd als duivenhouder zijn er bijna niet meer.

Dit geeft voor hem een gevoel van isolement, maar gelukkig komen de kinderen en de kleinkinderen toch regelmatig op bezoek. De achterkleinkinderen ziet hij nu veel minder vanwege de coronamaatregelen.

Jos vindt het allemaal erg lang duren, maar begrijpt heel goed het risico van het virus en het nut om te vaccineren.

Het verhaal van Jos in de tweede wereldoorlog.

Jos heeft de tweede wereldoorlog bewust meegemaakt als een jong volwassen man.

Door de bezetter werd hij naar Frankrijk gestuurd om te werken aan de bunkers. Echter een kapot dak van een kogellager fabriek in Duitsland zorgde ervoor dat hij naar Duitsland zou moeten gaan. Daar had Jos weinig zin in en tijdens de treinreis van Frankrijk via België naar Duitsland is hij toch naar huis gegaan. Maar hij werd gezocht om toch naar Duitsland te moeten gaan. Toen hij wist dat hij werd gezocht is hij ondergedoken in een hooiberg en heeft hij veel wees gegroetjes gebeden en hebben ze hem niet ontdekt. Anders was hij hoogstwaarschijnlijk afgevoerd naar Breendonk met mogelijk nare gevolgen. Zijn leven heeft hij dus te danken aan de hooiberg.

Duivenliefhebber en wielrennen

Jos heeft jarenlang duiven gehouden en ook duiven geringd voor veel duivenhouders in Vosselaar. Jammer genoeg door het verslechteren van zijn ogen heeft hij hiermee moeten stoppen. Gelukkig onderhoud hij nog wel contact met andere duivenhouders. Jos heeft niet veel naar het buitenland gereisd. Wel heeft hij heel België doorkruist om zijn oudste zoon met het wielrennen te begeleiden. Zijn zoon was een redelijk succesvolle coureur en Jos is daar erg trots op.

Hulp in de digitale wereld

Met zijn leeftijd en zijn verminderd gezichtsvermogen is alles rond het digitale vreemd voor Jos. Gelukkig is zijn dochter Mai daar de helpende hand in. Zij doet alle administratieve en financiële handelingen voor Jos. Fijn voor hem dat deze hulp aanwezig is.

Wat zou Jos doen als hij één dag burgemeester van Vosselaar zou zijn?

Grappig is de reactie van Jos op deze vraag. Hij zou de voorgestelde verkeerswijzigingen in het centrum direct terug draaien. “Hoe moeten anders al die mensen die van Turnhout komen nu in het centrum geraken? Dus laten zoals het is” is zijn advies.

Slotwoord.

Erg leuk om met Jos dit interview te houden. Geeft een inzicht in het leven van één van de oudste inwoners van Vosselaar in deze bijzondere tijd. Een memorabele man die fysiek nog goed de tand des tijds heeft doorstaan. Ondanks zijn beperkte gezichtsvermogen toch fikse wandelingen maakt en nog actief deelneemt in het leven. Een bewoner waar Vosselaar trots op mag zijn. Iedereen die Joske ziet wandelen met zijn hondje, weet nu wie hij is. Schroom niet om het gesprek met hem aan te gaan. Dat zal voor beide goed doen.

Samen met Jos en Mai hopen we dat zijn wens om honderd jaar te worden kan bewaarheid worden.

Op bezoek bij …

De wat oudere “doodgewone” medemens valt zelden of nooit op in onze drukdoende maatschappij. Met “op bezoek bij …” gaat de Seniorenraad op pad en vraagt deze gewone man en vrouw hoe zij hun dag doorbrengen en wat hen boeit.  

Ken jij iemand uit je omgeving of kennissenkring die zijn of haar verhaal wel eens wil delen? Neem dan contact op met de Seniorenraad.

  • via email  seniorenraad@vosselaar.be
  • telefonisch 014 60 08 56 -  Kristin Megens van dienst thuis- en ouderenzorg (niet aanwezig op dinsdag en donderdag).